سلام دوستان امیدوارم حالتون خوب باشه این پستم با بقیه فرق میکنه  حدود چندتا تصویر و شعر هستش هرکدومو دلتون خواست بخونید درضمن وبلاگ داستان سرای عاشق که از خودمه وتو لیست پیوندهانیز وجود داره آخرین پستشو به اجرا گذاشتم و برای همیشه بستمش بدنیست ببینید با تشکر

کارد، نانمان را
به دو بخش مساوی تقسیم می کند
از جایی بر لبه لیوان که تو آب خورده ای
دومین جرعه را سر می کشم.
بیا توی کفشهای من!
زمستان که می آید
پالتوی تو مرا گرم می کند.
ما با یک چشم گریه می کنیم
شب که به تنهایی خویش پناه می بریم
در خواب
رویاهایم با رویاهایت یکی می شوند

زلیلی من شنیدم یا علی گفت

به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

كه این وادی دارالجنون است

كه هر دیوانه دیدم یا علی گفت

نسیمی غنچه ای را باز می كرد

به گوش غنچه كم كم یا علی گفت

چمن با ریزش باران رحمت

دعایی كرد او هم یا علی گفت

یقین پروردگار آفرینش

به موجودات عالم یا علی گفت

خمیر خاك آدم را سرشتند

چو بر می خاست آدم یا علی گفت

مسیحا هم دم از اعجاز می زد

ز بس بیچاره مریم یا علی گفت

گرفت علی را ضربتی،كاری نمی شد

گمانم ابن ملجم یا علی گفت

مگر خیبر ز جایش كنده می شد

یقین آنجا علی هم یا علی گفت

نوشته

روزگاري در گوشه اي از دفترم نوشته بودم......

تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام

تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار

خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند

اما از روزي که تو راديديم نوشتم......

از تنهائي بيزارم چون تنهائي ياد آور لحظات تلخ بي توبودنم است...........

از تنهائی بيزارم زيرا فضاي غم گفته سكوتم تورا فرياد ميزند......

از تنهائي بيزارم چون به تو وابسته ام....................

از تنهائي بيزارم چون با تو بودن راتجربه کرده ام...........

از تنهائي بيزارم چون خداوندهيچ انساني را تنها نيافريد

از تنهائي بيزارم چون خداوند تو رابرايم فرستاد تا تنها نباشم...........

از تنهائي بيزارم زيرا هر وقت تنهائي گريه كنم دستهاي

مهربانت رابراي پاک كردن اشكهايم كم مي آورم.......

از تنهائي بيزارم چون شيرين ترين لحظاتم باتوبودن است......

از تنهائي بيزارم چون مرداب مرده تنم با آفتاب نگاه تو جان ميگيرد

از تنهائي بيزارم چون کوير خشک لبانم عطش باران محبت از لبانت رادارد..........

از تنهائي بيزارم چون هنوز به قداست شانه هايت ايمان دارم

از تنهائي بيزارم چون تمام واژه هاي شعرم با تو بودن را فرياد ميزند

از تنهائي بيزارم چون هيچگاه تنهائي را درک نکردم

هميشه وهمه جا درهمه حال حضورت را در قلبم حس کردم پس بگذار با تو باشم......

عاشقانه در آغوش پر مهر تو بميرم.......

تا هميشه ماندگار باشم...............

تنهایم نگذار....؟؟!

 گاه آرزو میکنم ، می توانستی چند صباحی چون من باشی

یندیشی آن چیز که من می اندیشم       

ببینی آن چه من می بینم  

احساس کنی آن گونه که من احساس می کنم    

دریابی آشفتگی ، ترس ، تحسین و   

دوستی را که نسبت به تو احساس می کنم    

همه را یکباره و با هم  

اگر می توانستی حتی برای لحظه ای در ذهن من زندگی کنی  

می توانستی ببینی که دنیای من چگونه سرشار از مسئولیت هاست   

و عجیب آن که اغلب به تو می اندیشم    

می دیدی که چه شادی را به من ارزانی داشته ای  

می دیدی که تا کجا شادمانم که می توانم لبخند بزنم 

بخندم ، سرخوش باشم و آزاد چون کودکان .  

این همه را از تو دارم

  اگر می توانستی نیم نگاهی به درون من بیفکنی

   می دیدی آن سپاس و تحسین را.     

    تحسین نه تنها برای آنچه هستی    

   بلکه برای آنچه که بذل می کنی تا من این باشم     

    و خواهی دید که تا چند   

ای همه را حرمت می دارم

اما آنچه که بیش از همه به حیرتت وا می دارد

تمام آن عشقی است که به تو دارم 

و آن گاه که این را احساس کردی  

همیشه بیادش خواهی داشت . 

درک خواهی کرد   

که گر چه پیوسته نمی توانم ژرفا و شکوه آن را بیان کنم    

اما همواره در وجود من می جوشد و زنده است .

فکرشم نکرده بودم
توى فالِ من بیفتى
وقتى افتادى چرا پس
هیچى از خودت نگفتى؟
تو نگفته بودى واسم
كه چشات همیشه خیسه
زندگیت یه دونه دفتر
با یه چند تا خودنویسه
همیشه خیال مى‏كردم
خشك و مردونه و سردى
حتى به حسِّ لطیفت
یه اشاره هم نكردى
به خدا نمى‏دونستم
كه دلت پر از ترانه‏ست
تو بهم نگفتى دنیات
یه جورایى شاعرانه‏ست
خیلى دوس دارم بدونم
دلت عاشق كى مى‏شه؟
چرا هیچى نمى‏گى تو؟
چرا ساكتى همیشه؟
آخه شاعرام یه روزى
دلشون هوایى مى‏شه
به خدا دروغ نمى‏گم
فكر كنى، خدایى مى‏شه
دل مى‏دن به یه نفر كه
خیلى دنبالش مى‏گشتن
واسه پیداشدنش از
هر چى فكر كنى گذشتن
یادته شعراى یغما ( یغماگلرویی )
كه واسه یه مهربون بود
توى هر بندِ ترانه‏اش
كلى دلواپس اون بود
دخترى كه طرحِ عشقُ
روى بومِ لحظه‏هاش زد
اومد و چه عاشقونه
واسه زندگى صداش زد
دخترى كه خیلى كارا
اون روزا به خاطرش كرد
دخترى كه با نگاهش
تا همیشه شاعرش كرد
دخترى كه مى‏گن اسمش
خانومِ رنگین‏كمونه
هنوزم كسى كه دستاش
توى دستشه همونه
اما شایا ، تو و مریم ( مریم حیدرزاده )
چرا اینقد گوشه‏گیرین
چرا با این همه عاشق
واسه هیچكس نمى‏میرین
همیشه تنهاى تنها
سَرِتون توى كتابه
فكرتون فقط همیشه
پِىِ واژه‏هاى نابه
سَرِتون یا گرمه خوندن
یا نوشتنه همیشه
همُّ و غمتون همینه
اینجا چى قافیه مى‏شه؟
عاشق هیشكسى نیستید
با یه دنیا عاشقانه
كارى با هیشكى ندارید
دنیاتون شده ترانه
كسى نیست كه عمرتونُ
لااقل به پاش بذارین
كسى نیست كه بعضى وقتا
سر رو شونه‏هاش بذارین
چرا این همه گذشته
به كسى دل نمى‏بندین؟
راستى شایا تو و مریم
متولداى چندین؟
سعى دارین جلوى رسمى
كه شده بابُ بگیرین؟
یا مى‏خواین كه پیش روتون
راهِ سهرابُ بگیرین؟
دلِ آسمونى آره
جاى آدما نمى‏شه
آره هیشكى توى دنیا
لایقِ شما نمى‏شه
ولى بعضى‏ها همین جا
خیلى مهربون و نازن
خیلى‏ها همین حوالى
شاعرن، ترانه‏سازن
شایا دوست دارم بدونم
چه چیزایى آرزوته؟
تا كجا ادامه داره
جاده‏اى كه پیش روته؟
نكنه تو دوست ندارى
یكى كه ماهِ زمینه
شبا با حسِّ قشنگش
پاى صحبتات بشینه؟
دوست ندارى یه فرشته
نازنین و خوشگلت شه؟
یه زن از نسلِ ترانه
بیاد و مُكمِلِت شه؟
نذار این روزاى زیبا
واسه غم بشه بهونه
نمى‏خوام فردا یه وقتى
حسرتش برات بمونه
نمى‏خوام تو بى‏كسى‏ها
آخرش تو پَس بیُفتى
بعد این همه دُویدن
یه روز از نفس بیُفتى
طرزِ زندگیت عزیزم
مى‏مونه روى زبونا
مطمئنم که یه روزی
می شی الگوى جوونا
پس مراقبِ دلت باش
تنهایى اینقده خوب نیست
برو و فكرِ طلوع باش
هیچى تلخ‏تر از غروب نیست....؟؟!

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت
واسه ی بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت
اینجا اشکه تو چشام به کسی نشون ندادم
اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نمیارم
وقتی نیستی هر چی غصه است تو صدامه
وقتی نیستی هر چی اشکه تو چشامه

از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه ی رفتنت می سوزم
کاشکی بودی و می دیدی که چی آوردی به روزم
حالا عکست تنها یادگاره از تو
خاطراتت تنها باقیمونده از تو
وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم
کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم

تو عـــشـــــق من بودی و من عروسک

                                                    ای بی وفا عـــشـــــق جدید مبارک

آدمـک آخــرِ دنيــاست، بخند
آدمـک مـرگ هـمين جاست، بخند
آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي
به خـدا، مثـل تـو تنهـاست، بخند
دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد
شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند
فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است
فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند
صبحِ فردا به شبت نيست که نيست
تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند
راستـي آنچـه بـه يــادت داديم
پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند
آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان
به خــدا آخــر دنيـاست، بخند ....

خوب نگاهم کن
من مانده ام و خلوتی بی رنگ
با قلبی آشفته در سینه ام که رگهایش را از یأسی مبهم پرکرده اند
همچون شبحی از سرمای کوهستانهای بلند به کنار گلدان خالی ات می گریزم
تا از بزم خوشی های خودسرانه گلایه کنم . . .

چند تا دوسم داری ؟

همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوسم داری، یه عدد بزرگ میگفتم...

ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!!

میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ...

دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟

ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ...

تو هم یکی هستی ...

وسعت عشق من به تو هم یکیه ...

پس اینو بدون از الان و تا همیشه یکی دوستت دارم

 امشب دلم ميخواهد 

 به كسي بگويم"" دوستت دارم.""

 تو نهراس و آنكس باش.

 بگذار با هر آنچه در توان دارم

 همين امشب به تو ثابت كنم كه دوستت دارم.

 بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي كنم كه

 لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.

 بگذار همچون معشوقي كه براي وصال معشوقش

 جان ميدهد برايت جان دهم.

 بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم

 و تو را ستايش كنم.

 بگذار در تاريكي به تو لبخند بزنم.

 نگذار زمان از دستم برود

 و تو را درنيابم.

 ميخواهم بينديشي كه همين امشب

 غير از من كسي ديوانه تو نيست

 هرچند كه جاهلانه فكري باشد.

 كمي بيشتر با من

 و همين امشب بگذار خيال كنم

 كه جز تو كسي نيست.

 همين يك امشب را بگذار نقش بازي كنم.

 نقش حقيقت را.

 همان كه دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين كرده ام.

 اي آخرين

عــــیــــد هـــمـــگـــی مـــبـــارک بـــاد

بهش گفتم نرو بي تو تنهام بي تو .........................گفت عادت ميکني ......گفت شايد يکي بهتر از من هم گيربياري گفتم بهش مگه عشق و دوست داشتن معامله است که اين نشد يکي ديگه .تنهام گذاشت ...............رفت ................من موندمو يه عالمه خاطره و حرف و گريه هاي شبانه .........................هنوزم که هنوزه دوستش دارم حتي بيشتر از گذشته ولي دست نامرد روزگار بي وفا منو از اون جدا کرد گفتم بي تو تنهام ..................گفت فقط خداست که تنهاست و تنهايي شايسته اوست .گفتم جزتو من کسي رو ندارم که باهاش درد دل کنم ......گفت خدارو که داري.............؟گفتم خدا...........مگه تو خدا رو ميشناسي..............تو که روح منو کشتي ...............زندگيمو تباه کردي ...................همش بهم دروغ گفتي ..............................نرو..................بذار زنده بمونم ........اما ....................رفت..................اصلا واسه رسيدن به من هيچ تلاشي نکرد من مگه چه گناهي کرده بودم................مگه صداقت منو نديدي
باز بايد سوختن را گاه گاهي يا آورم ............................

کاری به کار عشق ندارم

                               من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر

                                                                       در این زمانه دوست ندارم

انگار

                 این روزگار چشم ندارد من و تو را

                                                             یک روز خوشحال و بی ملال ببیند

زیرا هر چیز و هر کس

                        که دوست تر بداری

                                       حتی اگر یک نخ سیگار یا زهر مار باشد

                                                                                   از تو دریغ میکند

پس با همه وجودم خود را زدم به مردن

تا روزگار دیگر کاری به کار من نداشته باشد

این شعر را هم نا گفته میگذارم  .....

تا روزگار بو نبرد ....

                          گفتم که ...

                                   کاری به کار عشق ندارم !

ندهم غیر تو من دل به تماشای دگر

من ندارم به سرم غیر تو پروای دگر

گر تو باشی به برم من نشوم دور ز تو

کی بیابم چو تو این جا که روی جای دگر

دل به امید وصال تو رود از کف من

جز به دل نیست وصال تو تمنای دگر

گر بپرسی که چه سان حال تو اندر گذر است

شور تو بر دل وبر سر شده غوغای دگر

دل به دنبال تو باشد شب و روزش هر کجا

تا ببیند که به این جا و به هر جای دگر

چشم امید بود بر رخ زیبای تو باز

دل نشاید ببرد دست به دنیای دگر

هر که را گر نگری بر رخ زیبا نگرد

چون نیابی چو من واله و شیدای دگر

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

    براي عشق قبول كن

            ولي غرورت را از دست نده .

    براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

    براي عشق مثل شمع بسوز

           ولي نگذار پروانه ببينه.

   براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .

   براي عشق جون خودتو بده

          ولي جون كسي رو نگير .

   براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .

   براي عشق زندگي كن

          ولي عاشقونه زندگي كن .

   براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .

                                                               براي عشق خودت باش ولي خوب باش

الو ... الو... سلام

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟

خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.....

یادته میگفتی تا ابد تو هستی یارم؟

حالا کی اومده که میگی دوست ندارم؟(کی بود که وقت رفتن اشکامو ندید؟)

به خدا پری دیگه دوست نداره

باور کن راس میگم دیگه هواتم نداره

پشیمونم پات نشستم پشیمونم ندونستم

با یکی دیگه بودی دستت بود توی دستم

چرا رفتی

واسه چی؟

بگو بهونه داشتی

تلکیفه اون همه آرزو چیه که...

در دل شب دعاي من، گريه بي صداي من، بانگ خدا خداي من
به خاطر تو بود و بس
پاکي لحظه هاي من، گريه هاي هاي من، گوهر اشکهاي من
به خاطر تو بود و بس
اين همه بي پناهيم، اين همه سر به راهيم، اين همه بي گناهيم
غصه به جان خريدنم، از همه کس بريدنم زخم زبون شنيدنم
به خاطر تو بود و بس
رو به خدا نشستنم، نذر و دخيل بستنم
سوز من و گداز من، اشک من و نياز من
به خاطر تو بود و بس